Körebe
Küçücüktü ellerim mutluluğun resmini çizerken
Aldırmadan boyanan parmaklarıma
Rengarenk hayaller aktarırdım kağıtlara
Yıllar geçti büyüdüm belki ama
Yine solmadı renklerim gökkuşağının inadına
Hep mutluluğum göründü uzaktan bakanlara
Ve hep mutluluk dağıttım
Mutlu olduğuma inandırdığım insanlara
An geldi yoruldum belki ama
Gülüşlerim vardı her zaman başucumda
Sonraysa sahte tatlar tanıdım
Çocukluğumdan çok uzak diyarlarda
Işıltısı olmayan gülüşlerin, maskeli bakışların
Sadece masallardaki cadılarda olmadığını öğrendim
Ne onlar benim dünyama aitlerdi
Ne de ben onların sahte dünyalarına
Bu arada sıkışmışlıktı belki bunca yıpratan,
Bu kadar zaman sonra ilk kez yıldıran…
Kendim gibi kalmak, tek başıma savaşmaktı
Beni bu denli yoran…
Şimdi eriyen kanatlarım, sönen ışıltılar uğruna
Çocukluğumun pamuk şekeri kokusu,
Rengarenk masalların mutluluğu yanımda
Son bir kör ebe için kapatıyorum gözlerimi hayata..
DİLEK TURAN/2006
Yazar Hakkında: İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Kimya Mühendisliği mezunuyum. 4 yıla yakın bir süre boyunca yöneticiliğini yaptığım ve son 2 senesinde sahibeliğini üstlendiğim Sihir Başlasın adlı internet sitesini devrettikten sonra 3 yıldır sahibesi olduğum Ütopyam'a daha fazla vakit ayırmaya çalıştım. Edebiyat, felsefe, mitoloji ve sinema ilgi alanlarım arasındadır. Şiir yazmaktan, kişisel gelişim ve psikoloji üzerine kitaplar okumaktan, parapsikoloji konusunda araştırma yapmaktan, takı tasarımından ve resim yapmaktan hoşlanırım.
