"OkYaNuS" Yazıları
İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Kimya Mühendisliği mezunuyum. 4 yıla yakın bir süre boyunca yöneticiliğini yaptığım ve son 2 senesinde sahibeliğini üstlendiğim Sihir Başlasın adlı internet sitesini devrettikten sonra 3 yıldır sahibesi olduğum Ütopyam'a daha fazla vakit ayırmaya çalıştım. Edebiyat, felsefe, mitoloji ve sinema ilgi alanlarım arasındadır. Şiir yazmaktan, kişisel gelişim ve psikoloji üzerine kitaplar okumaktan, parapsikoloji konusunda araştırma yapmaktan, takı tasarımından ve resim yapmaktan hoşlanırım.
Düş müsün?
Düş müsün sen,
Başımı buğulu cama dayayıp
Gözümü kapatınca gördüğüm?..
Bir anlığına sesini
Usulca yağan yağmurda duyduğum..
Derken son bulan..
Düş müsün?
Tenimde sıcaklığı
Kısacık bir andan ibaret olan..
Mutluluğum,
Dudağında bir tebessüme kıvrılan..
Ne kadar gerçek, o kadar uzak
Yakın olduğun kadar düşsün işte..
Dilek Turan/Aralık 2008
Sana Geldim
İşte geldim sana
Eteklerimde bir yığın kırçiçeği
Meltemimde ilkbahar esintisiyle geldim
Tüm korkularımı cebime attım
Gökkuşağı renkerindeki yüreğimi getirdim
Ne pürüzsüz düşler vaad ettim sana
Ne de alıştığın sıcaklıkları; ama
İhtiyacın olan ne varsa
Beraberimde getirdim
İşte geldim sana,
Tüm sevgin kalbimde,
Tüm ışıltın gözlerimde,
Özlemini de yanımda getirdim
Haydi öyle durma,
Bak ellerim burada…
DİLEK TURAN/2007
Melek
Köşebaşındaki direğin dibinde bir melek,
Taşın soğukluğuna aldırmadan ilişmiş kaldırımın kenarına…
Dizlerini karnına kadar çekmiş, saçları yüzünü perdelemiş…
Yanağından süzülen bir damla yaş,
Usulca cennetine düşüyor…
Çisil çisil yağan yağmur,
Hafifçe titreyen kanatlarında can buluyor…
Öyle yapayalnız,öyle hüzünlü görünüyor ki
Uzanıp dokunmak istiyorsun usulca,
Bir parça olsun mutluluk vermek…
Oysa öylesine büyülü ki bu manzara
Öylece kalakalıyorsun…
İstemeden bir soru soruyorsun kendine
“Bir melek neden ağlar?” diye…
DİLEK TURAN/2007
Körebe
Küçücüktü ellerim mutluluğun resmini çizerken
Aldırmadan boyanan parmaklarıma
Rengarenk hayaller aktarırdım kağıtlara
Yıllar geçti büyüdüm belki ama
Yine solmadı renklerim gökkuşağının inadına
Hep mutluluğum göründü uzaktan bakanlara
Ve hep mutluluk dağıttım
Mutlu olduğuma inandırdığım insanlara
An geldi yoruldum belki ama
Gülüşlerim vardı her zaman başucumda
Sonraysa sahte tatlar tanıdım
Çocukluğumdan çok uzak diyarlarda
Işıltısı olmayan gülüşlerin, maskeli bakışların
Sadece masallardaki cadılarda olmadığını öğrendim
Ne onlar benim dünyama aitlerdi
Ne de [...]
Aşık Olduğum Kent
Bir kente ilk kez aşık oluşumdu..
Daha önce hiçbir yerin
Çekmediği kadar çekmişti beni..
İlk görüşte aşk da denebilir belki,
Tıpkı sana da ilk görüşte aşık olduğum gibi..
Bakışların bu kentte güneşin batışı gibiydi
Göz alıcı kızıllık Karşıyaka’nın ardında kaybolurken
Bu harika anların son kalıntıları olan
Sımsıcak kahve tonlar gibi..
Sahilde oturan bir çiftin
Denize yansıyan ışık oyunlarına dalıp
Birbirlerine biraz daha sokulmaları gibi..
Günün en güzel [...]
3 yılın ardından.. Ütopyam..
3 yılı aşkın bir süre önce attık Ütopyam’ın temellerini.. O zamandan beri çok sular aktı bu köprünün altından, pek çok kişi geldi geçti, pek çok fırtınalar geçirildi.. Her geçen gün açılmasına dair umutlarımız biraz daha azalsa da tüm olumsuzluklara rağmen elimizden geleni ardımıza koymadık. Şimdiyse bunca zamandır artan beklentileriniz ışığında 3 yıllık emeklerimizi sizlerin [...]
Benim Küçük Gece Perilerim
Çok sevdiğim yaz akşamlarının birinde daha kendimi giderek kararmakta olan göğün koynuna bırakıyorum. Dirseğim soğuk balkon demirinin garantisinde,çenem elimin üzerinde dinlenirken olabilecek en rahat oturuşa geçiyorum. Malum; giderek zifirileşecek ve kayan birkaç ışık demeti, belki bir uçakla renklenmesi dışında pek de değişmeyecek olan manzarayı uzun süre seyretmek hoş olmayan boyun tutulmalarına da sebebiyet verebiliyor.
Her bulutsuz [...]
